|
Biri vardı biri yox. Bəsir adlı bir təbib vardı. Bəsir çox elmli və təqvalı təbib idi. O ən ağır xəstələri sağaldır və imkansız xəstələrdən pul götürmürdü. Bəsir bəzi vaxtlar imkansız xəstələrin cibinə pul da qoyurdu. Xalq təbibdən çox razı idi. Onun başına and içilirdi. Təbibin Əfsus adlı gözünün ağı-qarası bir oğlu vardı. Əfsus ibadət edər, xeyir işlərdə hamıdan önə keçərdi. Günlərin bir günü Əfsus xəstələnir. Onun qızması qalxır, halı pisləşir. Atası onun halından çox narahat olur. Tez dava-dərman boğçasını açır və oğlunu sağaltmağa çalışır. Ata əlindən gələni etsə də, xəstənin halı düzəlmir ki, düzəlmir. Bu dəmdə şəhərə xəbər yayılır. Səs-küy qalxır ki, təbibin oğlu xəstələnib. Yolda dayanıb kartof satan Balaş qonşusu soğansatan Taleh kişiyə deyir: -Ay qardaş, bu nə işdir belə? Taleh: -Hansı iş, ay elli? Balaş: -Bu təbibi görürsən də, oğlu xəstələnib, onu sağaltmır e! Taleh: -Bah, nə danışırsan ə. Nə murdar insandı bu. Özün təbib olasan, oğlun xəstə?! Balaş: -A kişi, bu çox pis adam imiş. Gör oğlun sağaldır?! Taleh: -Day danışma, a elli, Allah buna lənət etsin. Balaş: -Amin, ya Rəbb... Bu minvalla bütün şəhər təbibin üstünə qalxır. Onlar Əfsusu çox sevirdilər. Amma təbib yazıqda günah yox idi. O əlindən gələni edirdi. Əfsus isə günü-gündən əriyib yoxa çıxırdı. Bir gün şəhər əhalisi yığışıb Əfsusa baş çəkməyə gəlir. Təbibin qapısı döyülür. Təbib qapını açır. Camaat evə doluşur. Onlar görür ki, Əfsus yorğan-döşəkdə inildəyir. Əfsusu bu halda görən kütlə təbibə ağzına gələni deyir. Bir tərəfdən ağır xəstəliyin oğlunu məhv etməsi, digər tərəfdən isə bu nadan kütlənin sözlərindən təbibin baş ağrısı ərşə çıxır. Həkim başağrı dərmanı atmaq qərarına gəlir. Boğçasından dərman götürüb bir stəkan su istəyir. Şəhər əhlindən biri deyir: -Ay millət, təbib oğlu xəstə ola-ola onu sağaltmır, hələ bir sərinləşmək də istəyir. Yazıq uşaq inildəyir, sən su içirsən?! Ay millət, öldürün bu vicdansızı! Sonra? Sonra xalq həkimi öldürür... İllər ötür, qiyamət səhnəsi yetir. Şəhər əhalisini məhşərə gətirirlər. Həkimə olan yersiz qınaqlara görə onlar cəzalandırılır. Həkimin əlindəki başağrı dərmanı şəhadət verir ki, həkim suyu məni udmaq üçün istəyirdi, sərinləşmək üçün yox! Xalqa xitabən nida olunur: “Həkimin xəstə oğlu ola bilər!” Əşrəf Eyvazlı
 |